திராவிட இயக்கமும் தமிழ் வளர்ச்சியும் -முனைவர் ப.கமலக்கண்ணன்

திராவிட இயக்கமும் தமிழ் வளர்ச்சியும்

முனைவர் ப.கமலக்கண்ணன்

இணைப் பேராசிரியர் மற்றும் தலைவர்

தமிழ்த்துறை

சிக்கய்ய நாய்க்கர் கல்லூரி

ஈரோடு.

தமிழ் மொழி மிகவும் தொன்மையானது, பண்பட்டது சிறந்த இலக்கிய வளம் உடையது பல்வேறு காலங்களில் இன்னல்களுக்கும் இடிபாடுகளுக்குள்ளும் சிக்கித் தவித்தாலும் இன்று வரை தனது தனித்தன்மைகளை இழக்காமல் சிறப்புடன் வாழ்ந்து வருவது எண்ணத் தக்கது.

ஒரு மொழியின் வளாச்சியென்பது அம்மொழி பேசுவோரின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்து அமைவதல்ல. காலத்திற்கு ஏற்பவும், மக்களின் தேவைகளுக்கு ஏற்பவும் அது பயன்படும் தன்மைகளைக் கொண்டு வளர்ச்சியைக் கணக்கிடவேண்டும். தமிழின் வரலாற்றைப் பொதுவாகவும் சிறப்பாகவும் நோக்கினால் அதன் வடிவங்களும், கருத்துகளும் காலந்தோறும் நோக்கங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு நெகிழ்வாக நிகழ்ந்துள்ளன எனலாம்.

சங்க காலத்தில் அகம், புறப் பாடல்களில் தங்களது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்திய கவிஞர்களும், பாடைப்பாளர்களும் பிற்காலத்திலும், காப்பியக் காலம் மற்றும் இடைக் காலத்திலும் தங்களின் பாதைகளை மாற்றிக் கொண்டனர். தொடர்ந்து தற்காலத்தில் தான் இலக்கியத்தை மக்களின் ஊடகமாக மாற்றினர். இந்நிலையில் மக்களின் வாழ்வியலின் எதார்த்தங்களை இலக்கியங்களில் வெளிக் கொணரும் போக்கும் வெளிப்பட்டது. இத்தகைய மறுமலர்ச்சிக்கான மாற்றித்திற்கு அடிப்படைக் காரணம் திராவிட இயக்கம் என்றால் அது மிகையாகாது.

இருபதாம் நூற்றாண்டில் திராவிட இயக்கம் தமிழகத்தில் மாபெறும் சிந்தனை மாற்றத்திற்கு அடித்தளமிட்டது என்பது வரலாறு.

சமூகநீதி, தன்மான வாழ்வு, பெண் சமத்துவம், வகுப்புவாரி உரிமை, ஜனநாயக உணர்வு, கல்வியின் இன்றியமையாமை ஆகியவை தழைக்க வழிகண்ட முதல் இயக்கம் திராவிட இயக்கம் என்பதை தமிழர்கள் மறந்துவிடக் கூடாது. இந்த இயக்கத்தின் தமிழ்ப் பணியானது தமிழருடைய சமுதாயச் சிந்தனையை அறிவதற்கு சமுதாய, இன, வரலாற்று வழியாக நமக்குப் பெரிதும் உதவுகிறது. தமிழ் இலக்கிய வளர்ச்சியில் இந்த நூற்றாண்டில் உண்டான விழிப்புணர்வுக்கு திராவிட இயக்கம் தான் முழு முதற்காரணமாகும்.

திராவிட இயக்க எழுத்தாளர்களால் தமிழ் இலக்கியம், மொழி ஆகிய துறைகளில் புதுமை மிகு எழுச்சி உண்டாயிற்று.

எளிமையும், கருத்துப் புலப்பாட்டுத் தன்மையும் காணப்பட்டன. சமுதாயம், பண்பாடு, கலை ஆகிய துறைகளிலும் பகுத்தறிவை அளவுக் கோலாகக் கொண்டு காணுகின்ற வழக்கத்தை திராவிட இயக்கத்திகனர் ஏற்படுத்தினர். தமிழர்கள் தங்களுடைய கடந்த கால வரலாற்றை அறிய வேண்டும் என்ற ஆவலின் மேலிடலால் தமிழும் புத்துயிர் பெற்றது.

சாதிகளை, மூடப்பழக்கங்களை, சமய இலக்கியங்களி;ன குறைபாடுகளை, பெண்ணிய ஏற்றத் தாழ்வுகள், பகுத்தறிவின் துணை கொண்டு மரபுகளைக் கட்டுடைத்தல் என்ற தூய்மைப் பணி இலக்கியம் மற்றும் மொழி வழியே திறம்பட நடைபெற்றது.

பாடு பொருள் மாற்றம்

இன்றைய தமிழகத்தில் உள்ள அனைத்து மக்களிடையேயும், பிரிவுகளிடையேயும் பிற அமைப்புகளிலும் பெரியாரின் பகுத்தறிவுக் கொள்கைகள் நேரிடையாகவோ, மறைமுகமாகவோ ஊடுருவி இருப்பதை மறுக்க முடியாது. ஆகவே பெரியாரின் கருத்துகள் புகாத இடமேயில்லை என்று தான் கூறவேண்டும். கலைத்துறை, இலக்கியத்துறை போன்ற பல்வேறு துறைகளிலும் இவரது கருத்துக்களின் செல்வாக்கை உணராலம்.

‘தமிழக மக்களுக்குத் தமிழ் உணர்ச்சி வளர வழிகோலியவை சுயமரியாதை இயக்கமும் திராவிட இயக்கமும் ஆகும். தமிழ் முதன் முதலாக மக்கள் மயமானது இவர்களின் முயற்சியால்; என்ற டாக்டர் பொற்கோ அவர்களின் கருத்து உணரத்தக்கது. இலக்கியங்களையும், பாடு பொருள்களையும் மொழி என்று கருதிய நிலை மாறி, பாடு பொருள்களுக்கே மொழிதான் இன்றியமையாதது என்ற தெளிவான நிலை கால்டுவெல் அவர்களின் காலத்திற்குப் பின்பு தான் வேரூன்றியது. ஆனால் இலக்கியங்களில் இருந்த பாடுபொருளில் மிகப் பெரிய மாற்றத்தையும் திருப்பத்தையும் உண்டாக்கியது திராவிட இயக்கம்.

எவரோ? கூறினார். எதற்காகவோ கூறினார்? எப்போதோ கூறினார் என்பதற்காக வாளாஇராமல் மேலும் மேலும் உண்மைகளையும் அதன் தன்மைகளையும் வெளிப்படுத்துவது தான் இன்றையக் காலத்தின் தேவையென்றும் அதுதான் அறிவியல் பார்வையாகுமென்று தொலைநோக்கோடு எடுத்துரைத்தார் பெரியார்.

திராவிடர்களின் வேதம் திருக்குறள் என்றதோடு திருக்குறளுக்காக 1948 ஆம் ஆண்டு மாநாடு கூட்டினார். அதன் மூலம் திருக்குறளின் பெருமையை மக்கள் உணரும்படி செய்தார். இதனால் தமிழர்களிடையே இன உணர்வும் பண்பாட்டு உணர்வும் மேலோங்கியது. புனிதமானது என்பதற்காக எதையும் ஆய்ந்தறியாமல் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டாம். நன்மையானது, அனைவருக்கும் தேவையானது. காலத்திற்கு ஏற்றது என்று அளந்து பார்த்து ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்று அறிவுறுத்தினார்.

எத்தனை முறை இறைத்தாலும் மீண்டும் நச்சு நீரே கிணற்றில் சுரக்கும் என்றால் அத்தகைய கிணற்றை தூர்த்து மூடி விடுவதே அறிவுடைமை. அதே போல் ஏழ்மைக்கும் கீழ்தைக்கும் ஊற்றாக உள்ள மதக் கிணற்றை தூர்த்து மூடிவிட வேண்டும் என்று பெரியார் தெளிவுபடுத்தினார்.

புனிதபாட்டுத் தன்மை நீக்கம்

இந்து சாத்திரங்களும், புராணங்களும், சடங்குகளும் மக்கள் இனத்தின் சுய சிந்தனையை, துணிச்சிந்தனையை, துணிச்சான முயற்சியை, தன்னம்பிக்கையே, தோழமை உணர்வை சமத்துவப் போக்கை முளையிலேயே நசுக்கி வருவதைப் பகுத்தறிவு இயக்கத்தைப் போல வேறு எந்த இயக்கமும் வெளிப்படுத்தவில்லை என்றே கூறலாம். தமிழரின் பண்பாட்டை, நாகரிகத்தை இன ஒற்றுமையை அழித்துக் கொண்டிருக்கும் பக்தி இலக்கியங்களை நாம் தள்ளி வைக்க வேண்டுமென்றும் மனைவி இருக்க வேண்டிய இடத்தில் மட்டமான வேறொருத்தியை வைத்து வணங்கி வருகிறோம். நமது இலக்கியப் பாதை இப்படியே இருந்தால் நாளைய உலகம் நம்மைப் பார்த்துக் கைகொட்டிச் சிரிக்கும். நம் கவிஞர்கள் படைப்பாளர்கள் தெரியாமல் செய்து விட்ட மூட இலக்கியப் பாதையை மூடி புதிய பகுத்தறிவுப் பாதைக்கு உறுதுணையாக இருப்போம் என்றார்.

அறிவியல் வளர்ச்சியை உள்ளடக்கிய இலக்கியங்களைப் படைப்போம். பகுத்தறிவையும் அறவியலையும் கலந்து இலக்கியங்களைப் படைக்க வேண்டுமென்று பெரியார் அறிவுறுத்தினார். பெரியார் அய்ம்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக தம் இடையறாத சுற்றுப் பயணத்தின் மூலம் தமிழகத்தின் அனைத்து இடங்களிலும் தமது பகுத்தறிவு கருத்துகளை முழங்கினார். அதிலும் மக்கள் விரும்பாததும், வெறுக்கக் கூடியதுமான கருத்துகளையும், அவர்கள் உயிரினும் மேலாக நம்பித் தலைமுறை தலைமுறையாகப் பின்பற்றி வரும் புராண வரும் புராண, இதிகாசங்களையும், பழக்க வழக்கங்களையும் அவர்கள் விரும்பும் வண்ணம் எடுத்துரைத்தார்.

எந்த மொழி அரசியல் மொழியாக விளங்குமோ

அந்த மொழிதான் மக்கள் மொழியாக விளங்கும்

என்பார். மு.வ. இந்தக் கருத்துக்கு ஏற்ப திராவிட இயக்கம் தாய் மொழியாகிய தமிழின் வாயிலாக எண்ணற்ற இலக்கியங்களைத் தமிழ் சமுதாயத்திற்கு படைத்தளிக்க உதவியது.

கலையும் இலக்கியமும் மக்களின் உணர்வுகளோடு ஒன்றி வாழ்வில் இன்பத்தையும் மறுமலர்ச்சியையும் தரும் அற்புதப் பெட்டகமாகும். அதனால் தான் திராவிட இயக்கம் மேற்கண்ட இரண்டையும் முதன்மைக் கருவியாகக் கொண்டு தனது கொள்கைகளை மக்களிடம் எடுத்துச் சென்றது. அதற்கென்று திராவிட இயக்கத்தினரால் கொள்கைகளைப் பரப்புவதற்கென்று ஏராளமான நாளேடுகளும், திங்களிதழ்களும், கிழமை இதழ்களும் அவ்வப்போது வெளிவந்தன.

இவ்வாறு தமிழகத்தில் புதிய சிந்தனைகளுக்கு இலக்கியங்கள் வழியாக வடிவம் தந்தனர். மக்களின் நலன்களைப் பாதுகாக்கும் பொருட்டு பகுத்தறிவு சார்ந்த இலக்கியக் கருத்துருக்கள் படைத்தனர். அவைகளில் மக்கள் அனைவரும் சமம், அனைவருக்கும் பொது என்ற உயரிய சிந்தனைகளை மலரச் செய்தனர்.

குறிப்புகள்

1.டாக்டர் மு.வரதராசனார் – மொழி வரலாறு.

2.வ.ரேணுகா தேவி – திராவிட இயக்கத்தின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும்

3.டாக்டர் பொதிகை தமிழரசன் – கலையும் இலக்கியமும்

4.முனைவர் பொற்கோ – தமிழ் உணர்ச்சி, தமிழ் வளாச்சி, தமிழ் ஆட்சி

———

உங்கள் நண்பர்களுடன் பகிருங்கள்.....

திருக்குறளில் புலப்படும் மானுட வாழ்வியல் – முனைவர் ப.கமலக்கண்ணன்

திருக்குறளில் புலப்படும் மானுட வாழ்வியல்

முனைவர் ப.கமலக்கண்ணன்

இணைப் பேராசிரியர் மற்றும் தலைவர்

தமிழ்த்துறை

சிக்கய்ய நாய்க்கர் கல்லூரி

ஈரோடு.

                 திருக்குறள் உலக மக்கள் அனைவருக்கும் பொதுவாய் நின்று நன்னெறி புகட்டும் அருமறையாகும். வள்ளுவர் கூறும் நெறிகள் வேற்றுச் சமயத்தவரும் ஏற்றுப் போற்றி வருகின்ற காரணத்தால் அந்தந்தச் சமயத்தவரும் திருக்குறளைத் தத்தம், சமயம், இனம் சார்ந்த நூலெனக் கூறிக்கொள்கின்றனர். இத்தகைய மக்கள் இலக்கியமாம் திருக்குறளைப் பிற்காலத்து உரையாசிரியர் தமது விருப்பு வெறுப்புக்கு ஏற்ப இடைச் சேர்க்கைக்கு உட்படுத்தியும், பிழையான கருத்துகளை உரையில் புகுத்தியும் அதன் உண்மைத் தன்மையை உணர முடியாமல் தடுத்து விட்டனர்.

திருக்குறள் பாயிரத்தில் முதல் மூன்று அதிகாரங்களில் காணப்படும் கடவுள் வாழ்த்து, வான்சிறப்பு, நீத்தார் பெருமை என்பவை வள்ளுவரால் இயற்றப்பட்டவை இல்லையென்றும், பிற்பாலத்தில் சேர்க்கப்பட்டவையென்றும் அதன் சொல், பொருள், செறிவு மற்றும் முரண் முதலியவற்றின் மூலம் இதை மெய்ப்பிக்க முடியுமென்று வ.உ.சிதம்பரம் அவர்கள் கூறுவதன் மூலம் உணரலாம்.

புத்துரையின் எழுச்சி

உலகத்தின் மூலம் எது என்பதைப் பற்றிய வள்ளுவரின் சிந்தனை மிகவும் போற்றற்குரியது. ஆனால் குறளுக்கு உரை எழுதியவர்கள் தாங்கள் வாழ்ந்த சமுதாயம் சாதி, மதம் என்ற தற்சார்பு எண்ணங்களுடன் எழுதியதால் அதன் உண்மை நுணுக்கம் மறைக்கப்பட்டாலும் வள்ளுவரின் வாய்மொழித் தன்மை எப்படிப்பட்டது என்பதை நம்மால் உணர முடிகிறது.

மொழிக்கு ‘அகரம்’ முதலாகி நிற்பது போல ஆதியாகிய பகலவன் (பகவன்) என இடைக் குறை முதலாக இருக்கிறது என்று புலவர் மு.வைத்திலிங்கம் கூற்றின் மூலம் வள்ளுவரின் மனநிலை நமக்கு தெளிவாகிறது.

அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி

பகவன் முதற்றே உலகு.  குறள் .1

                தமிழ் நெடுங்கணத்தின் அனைத்து எழுத்துகளும் அகரத்தை முதலாக உடையன. அதுபோல இந்த உலகத்திற்குப் பகலவன் முதலாக உள்ளான் என்பதை இதன் கருத்து. எனவே மூட கருத்துகளுக்குக் கடுகளவும் இடம் கொடாதவாறு பயன் மிக்க கொள்கைகள் நமது பண்பாட்டுக் கூறுகளோடு எடுத்தோதிப் பகுத்தறிவுக் கருத்துகளை நம்மோடு பகரிந்து கொள்வதில் இந்திய இலக்கியங்களில் குறளுக்கு இணையாக வேறு நூல் இல்லையென்றே கூறலாம்.

ஒருவன் பெருஞ் செல்வம் உடையானாயினும் கல்வி கற்காத களர் நிலமாக இருப்பின் இந்தச் சமுதாயத்தில் பெருமைக் குரியவனாகக் கருதப்படமாட்டான். இழி குலத்தில் பிறந்த ஒருவன் நன்கு கற்றவனாக யிருப்பானாயின் கல்லாதவன் இவனுக்க ஈடாக மாட்டார் என்பது இதன் கருத்து.

                      மேற்பிறந்ததார் ஆயினும் கல்லாதார் கீழ்ப்பிறந்தும்

கற்றார் அனைத்து அலர் பாடு. குறள் .409

                ஆனால் பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே மதவாதிகளால் நால் வருண பாகுபாடானது உருவாக்கப்பட்டு இலக்கிய, இலக்கண, வரலாறுகளில் புகுத்தப்பட்டு இன்று உலக பெருவழக்காகி விட்டது. மேலும் பிறப்பால் உயர்வு தாழ்வு என்பது ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத ஒன்றாக நமது திருக்குறள் விளங்குதை நினைத்து நமக்குப் பெருமையா யிருக்கிறது. தமிழரின் இத்தகைய உயர்ந்த பண்பாட்டுக் கூறுகளை எண்ணும் போது உலகப் பொதுமையை எடுத்தோதுவதில் நமது இலக்கியங்களைப் போல வேற்றுமொழி இலக்கியங்கள் இல்லையென்றும் நாம் துணிந்து கூறலாம்.

சாதி, செல்வம், தகுதி முதலியவற்றால் மேலான பிறப்புடையவர்களும் கல்வி அறிவில்லாத வறான இருந்தாலும் சாதி, செல்வம் முதலியவற்றால் கீழான பிறப்புடையவரோடு ஒன்றாக வைத்து எண்ணக் கூடியவர்களல்லர். காரணம் அழியும் செல்வங்களைக் காட்டிலும் அழியாத் தன்மையுடைய கல்விச் செல்வம் சிறப்புடையது.

அறிவுக் இறைக் கோட்பாடுகளும்

இந்தச் சமுதாயமானது பன்மலர்கள் பூத்துச் சிதறிக் கிடக்கும் மலர் வனம் போன்றது. இதில் நல்லோரும் உண்டு, தீயோரும் உண்டு. நன்மை பயக்கும் உள்ளங்களும், நன்றி மறவாத நல்ல நெஞ்சங்களும் உண்டு. எனவே கற்றவர்களும், ஒழுக்கமுடையவர்களும் தான் கற்ற நூலின் பொருளை அறிந்து அவற்றில் குவிந்துள்ள அறிவு தொடர்பு பற்றி விவரித்துக் கூறுவதை ஒருவன் தனது செவியால் கேட்டு மனதால் நன்கு உணாந்து நடப்பதைக் கேள்வி அறிவு என்கிறோம். அத்தகைய கேள்வி அறிவானது மேன்மேலும் பெருகி வளரக் கூடிய அறிவு வளாச்சிக்கு அடிப்படையாகும். எனவே யார் கூறுவதாகக் கேட்டாலும் அதன் உட்பொருளின் மென்மை, வன்மை மற்றும் உண்மை, பொய்மை ஆகியவற்றை நன்கு ஆராய்ந்து உண்மையை உணர வேண்டும்.

                  எப்பொருள் யார்யார் வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்

மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு. குறள் .423

                 எந்தப் பொருளைப் பற்றியும் யார்? யார்? எப்படியெல்லாம் கூறினாலும் அனைத்தையும் அறிந்து அதில் எது மெய்ம்மை என்று நமது பகுத்தறிவால் உணாந்து கொள்ள வேண்டும்.

தொழுதல் என்பது கடவுளை வணங்குவது என்ற குறுகிய பொருளைக் கொண்டதன்று. தான் உயர்வாக எண்ணுபவரை வணங்கவது, ஒருவர் மற்றொருசரின் செயல் தறினைக் கண்டு போற்றும் பொழுது தொழுவது என்பனவற்றைக் குறிக்கும்.

                   கற்றதனாலாய பயன் என்கொல் வாலறிவன்

நற்றார் தொழா அர் எனின். குறள் .2

                குற்றமற்ற அறிவுடையவனது நல்ல முயற்சியைத் தொழுவது போற்றாதவர் நல்ல நூல்களை நிறையக் கற்றும் அதனால் பயன் ஏதும் இல்லாதவரேயாவர்.

இறைவன் என்ற பிரச்சனைக்குரிய சொல்லானது                             முதல் அதிகாரத்தில் இரண்டு குறட்பாக்களில் இடம் பெற்றுள்ளது. இந்தச் சொல் சங்க இலக்கியங்களில் தலைவன், அரசு, அரசன் வரி, போன்றப் பொருள்களில் தான் வழங்கப்பட்டுள்ளதே தவிர கடவுள் என்ற பொருளில் அல்ல.

இருள் சேர் இருவினையும் சேரா இறைவன்

பொருள் சேர் புகழ் புரிந்தார் மாட்டு. குறள் .5

                   மற்றவர்கள் புகழும்படி வாழ்ந்த தலைவனின் பொருளைப் போன்ற பொருந்தியப் பெருமையைப் பெற்றவர்களிடம் அறியாமையால் பெறுகின்ற பெரிய செயல்கள் வந்தடையும் மேலும் அவர்களைத் துன்புறுத்தாதென்று தெளிவா விளக்கும் வள்ளுவர் தமது நூலில் இறை, இறைவன் என்ற சொற்களை தலைமை, அரசன், தலைவன் என்ற பொருளில்  பயன்படுத்தியுள்ளார்.

எனவே இறைவன் என்ற சொல்லைக் கடவுளாக்கி மகிழ்வதை விடுத்து உண்மைப் பொருள் கொண்டு ஆராய்ந்தால் உரியப் பொருளை உய்த்துணரலாம். மொழியிலுள்ள உயர்ந்த சொற்களையெல்லாம் பயன்படுத்திய வள்ளுவர் ‘கடவுள்’ என்ற சொல்லை மட்டும் பயன்படுத்தவில்லை அப்படியே இறைவன் தெய்வதம் என்ற சொற்களுக்குக் கடவுள் என்று பொருள் கொண்டாலும் அதற்கும் வள்ளுவத்திவ் எதிர் கருத்து இருக்கத்தான் செய்கிறது.

இரந்தும் உயிர் வாழ்தல் வேண்டி பரந்து

கெடுக உலக இயற்றியான்.  குறள் .1062

                ஒருவன் மற்றவனை இரந்து பிச்சை எடுத்துத்தான் உயிர் வாழ வேண்டும் என்ற நிலை வருமாயின் இந்த உலகம் மட்டுமல்ல அதற்கெல்லாம் அடிப்படையாகக் கருதப்படும் கடவுள்தான் முதலில் அழிக்கப்பட வேண்டியவனாவான் என்ற வள்ளுவரின் கூற்று சிந்திக்கத் தக்கது.

அறிவும் ஒருமைப்பாடும்

திருவள்ளுவரும், புத்தரும் அறிவு முதல்வாதிகள் என்பர். திருக்குறள் ஓர் அறிவு நூல் என்தை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

            அறிவுடையார் எல்லாம் உடையார் (குறள் 4300)

அறிவுடையார் ஆவது அறிவார் (குறள் 427)

                   போன்ற தொடர்கள் அறிவு ஆராய்ச்சியின் சிறப்பை இயம்புகின்றன. அறிவினால் உய்த்துணர்ந்து ஒப்புக் கொள்ளக் கூடியனவும், இயற்கையோடு அறிவியலுக்கு ஒப்பு இயைந்திருக்கக் கூடியனவும் ஆன கருத்தாக்கங்களைக் கொண்டு இயங்குவது வள்ளுவரின் வாய்மொழியாகும்.

தமிழருக்கு மதம் என்பது இருந்ததாக ஆதாரம் கிடையாது. இன்றை வழக்கில் மதம் என்பது பெருவழக்காய் ஒரே ஒரு கருத்தில் தான் குறிப்பாக கடவுளை அடையும் வழி என்ற பொருளில் தான் பயன்படுகிறது.

மதம் என்ற சொல்லுக்கும் தமிழர், தமிழுக்கும் சிறிதும் தொடர்பு கிடையாது. சாதி, மதம், இனம் இவைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு பொது இலக்கியமாக திருக்கறளைப் படைத்தவர் வள்ளுவர்.

                      குடி செய்வார்க்கில்லை பருவம் மடி செய்து

மானங் கருதப் படும் .குறள்.1028

                ஒருவன் மக்களுக்கு நன்மைகள் பலவற்றை செய்ய வேண்டும் நினைத்தால் அதற்கு காலம், சகுனம், பார்ப்பது தவறு. மானம், மரியாதை. கற்பனை மூட்டத்தில் முழுமையாகத் தனதுச் சிந்தனைகளை மழுங்கடிக்காமல் சமுதாய விழிப்புணர்வு கருத்துகளை வழங்கிய சிந்தனையாளர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் வள்ளுவர். இவரது பார்வை முழுமையான மானுட வாழ்வியல் பார்வையாக பதிந்துள்ளது.

இவ்வாறு கற்பனை மூட்டங்களில் முழுமையான சிந்தனைகளை மழுங்கடிக்காமல் சமுதாயம் விழிப்புப் பெறவும், மக்களிடையே மறுமலர்ச்சிக்கான விழிப்புணர்வு கருத்தக்களை வழங்கிய சிந்தனைகளில் வள்ளுவரும் குறிப்பிடத்தக்கது. வள்ளுவரின் பார்வை முழுமையான மானுட வாழ்வியல் பார்வையாகவே தடம் பதிந்துள்ளது.

எதையும் ஆராய்ந்து பாராமல் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது என்றும் அப்படிக் கூறப்பட்டவைகளின் அவசியத்தை அறிந்து அது இன்றைய சமுதாயத்திற்குப் பயன்படுமா? என்றும் எண்ணிப் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் மக்கள் கல்வியறிவு அற்றவர்களாக இருந்த போது அவர்களிடம் பரப்பப்பட்டு வந்த மதச் சடங்குகளும் மூடப்பழக்கங்களையும் சீர்திருத்த விதைந்தார் பெரியார். அதன் தொடர்ச்சியாக மொழி, இலக்கியங்களிலும் மறைந்தும், மறையாமலும் வழங்கிவந்த கருத்துகளையும் களைந்து புதிய புதிய சிந்தனைகளுக்கு வழி கோலினார்.

இலக்கியம் என்பது மனித எண்ணங்களில் முகிழ்ப்பது என்பர் ஆனால் இலக்கியத்தில் எண்ணங்கள் மட்டும் வெளிப்பட்டால் போதாது, மனிதனின் வளாச்சிக்கும் பயன்பட வேண்டும் என்று பெரியார் கருதினார். இலக்கியம் என்பது மனிதனின் உயிர் வாழ்க்கைக்கு மட்டுமல்லாமல் மனித சமுதாய வளர்ச்சிக்கும் ஏற்றதாக இருக்க வேண்டும்.

நாகரிகத்தைப் புகட்ட வேண்டும். ஒழுக்கம், அறிவு போன்ற உயரிய குணங்களைக் கொண்டாதாக இருக்க வேண்டும் பயனற்ற எவற்றையும் பெரியாரால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.

உலக இலக்கியங்களில் நீதி வழங்கியதில் சிறந்த நூல் திருக்குறள் ஒன்றுதான் என்று பெரியார் தமது கருத்தாக வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார். பகுத்தறிவு இயக்கவாதியான பெரியாருக்கு திருக்குறளிடத்து ஈடுபாடு உண்டானமைக்குரிய பல்வேறு காரணங்களுள் முக்கியமானது ‘நான் திருக்குறளைப் படித்து ஏதோ சிறிது ஆராய்ச்சி செய்து எடுத்துச் சொல்லி வருவதன் உண்மையான கருத்து அவற்றில் பல எனது தொண்டுக்கு அரண் செய்வது போலவும் எனது கருத்துக்கு ஆதரவு அளிப்பதாகவும் இருக்கிறது என்பதுதான் என்று அவரே தெரிவித்துள்ளார். நம் மக்களின் நல்வாழ்வுக்குத் தேவையான உயாந்த நெறிகளையும் மனிதனிடம் மனிதன் நடந்து கொள்ளும் முறையையும் வழி வகுக்கக் குறளுக்கு மேலான ஒரு நீதி நூல் வேறு கிடையாது என்பது பெரியாரின் கருத்து.

திருவள்ளுவரின் கருத்துகளில் பெரியார் அவர்கட்கு மிகுதியும் உடன்பாடு இல்லையாயினும் திருக்குறளை அவர் எதிர்க்க வில்லை காரணம் திருக்குறள் ஓர் அறிவு நூல் என்பதே யாகுமென்று குன்றக்குடி அடிகளார் கூறியதை நாம் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.

அறிவினால் உய்த்துணர்ந்து ஒப்புக் கொள்ளக் கூடியனவும், இயற்கையோடு அறிவியலுக்கு ஒப்ப  இயைந்திருக்கக் கூடியனவும் மான கருத்துகளைக் கொண்டு திருக்குறள் இயங்குகிறது. திருக்குறள் ஒன்றே போதும் தமிழ் மக்களுக்கு அறிவைப்புகட்ட. திருக்குறளை மட்டுமே எடுத்துக் கொண்டு அதிலுள்ள அனைத்து தலைப்புகளின் கீழ் வருவனவற்றை இரண்டு மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரித்து எளிதில் பொருள் விளங்குவனவற்றைக் கீழ் வகுப்புகளுக்கும், சற்றுக் கடினமான குறள்களை நடுத்தர வகுப்புகளுக்கும், மிகுந்த புதை பொருள் கொண்டு விளங்கும் பகுதிகளை மேல் வகுப்பிற்கும் பாடமாக வைத்தால் மற்ற மதப்படிப்போ. ஒழக்கப் பாடமோ தனியாக வைக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்காது என்ற பெரியாரின் கருத்து இங்குச் சிந்திக்கக் கூடியதாக அமைந்துள்ளது.

நம் மக்களின் நல்வாழ்வுக்குத் தேவையான உயர்ந்த நெறிகளையும், மனிதனிடம் மனிதன் நடந்து கொள்ளும் முறையையும் எடுத்துக் கூறும் அருமையான நூல் திருக்குறளைத் தவிர வேறு நீதி நூல் இல்லையென்று பெரியார் கருதுகிறார். பெரியார் ஒரு சமுதாயச் சீர்திருத்தவாதியாகத் திகழ்ந்தவர் அவர் எத்தகைய கருத்துகள் இன்றைய மனித சமுதாயத்திற்குத் தேவையென்று நினைத்தாரோ அந்தக் கருத்துகள் பல திருக்குறளில் உள்ளதைப் பெருமையாக எடுத்துக் கூறி வந்தார்.

திருக்குறள் குறித்து பெரியார் கூறும் கருத்துகள் அவரது ஆய்வு மனப்பான்மையை நமக்கு நன்குப் புலப்படுத்துவதாக அமைந்துள்ளது. சங்க காலந் தொட்டு புலவர்களின் தனிச்சொத்தாக விளங்கிய திருக்குறளை பாமர மக்களின் பார்வையில் கொணர்ந்து திருக்குறளின் பெருமையை உணரும் படிச் செய்தவர் பெரியார் ஆவார்.

திருக்குறளை மக்களின் முன்வைத்த பெரியார் 1948 ஆம் ஆண்டில் திருக்குறளுக்கு மாநாடு கூட்டினார். மேலும் திருக்குறள் நாள் கொண்டாடச் செய்தார். இதன் விளைவாகத் தமிழகப் பள்ளிகளிலும், மேடைகளிலும், இதழ்களிலும், நூல்களிலும் திருக்குறள் தனக்கென்று ஒரு இடத்தைப் பெற்றது. இதனால் புராணங்கள், இதிகாசங்கள், மூட நம்பிக்கைகள் தாங்கி வந்த நூல்கள் மக்களால் சிறிது சிறிதாக மறக்கப்பட்டு அறிவுக்கு முதன்மை தரும் எண்ணங்கள் தழைத் தோங்கியது எனலாம்.

  1. கடவுள் வாழ்த்து என்ற அதிகாரத்தில் கடவுள் என்ற வார்த்தையைக் கையாளவில்லை என்பது மட்டுமல்ல நூல் முழுவதிலுமாக 1330 பாடல்களில் ஒரு இடத்திலும் வள்ளுவர் கடவுள் என்ற ஒரு சொல்லைக் குறிப்பிடவில்வை.
  2. தமிழ் மொழியில் உள்ள நல்ல, உயர்ந்த சொற்களையெல்லாம் தமது நூலில் பயன்படுத்தியுள்ள வள்ளுவர் கடவுள் என்ற சொல்லை மட்டும் பயன்படுத்தவில்லை.
  3. சாதி, இனம், மதம் இவைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு பொது இலக்கியம் படைத்தவர் வள்ளுவர்.
  4. உலக நடப்புக்கும், வாழ்வுக்கும் கடவுள் காரணமல்ல, இயற்கை நடப்புதான் காரணம் என்பதைக் காட்ட திருக்குறளில் பல எடுத்துக் காட்டுகள் உள்ளன.

வானின்று உலகம் வழங்கி வருதலால்

               தான்அமிழ்தம் என்று உணரற்பாற்று (குறள் 11)

                 மழையால்தான் உலகம் வாழ்கிறது அதனால் மற்ற உயிர்களும் காப்பாற்றப்படுகிறது என்று உலக நடப்பைப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார் வள்ளுவர்.

தமிழ் சமுதாயத்தில் மண்டிக் கிடந்த மூட நம்பிக்கைகளை அகற்றி சாதி, மதம் போன்ற கூறுகள் இல்லாத சமத்தவ சமுதாயத்தை உருவாக்க நினைத்த பெரியாருக்கு அவருடைய கருத்துகளை அரண் செய்வது போலவும், அவரது கொள்கைகளுக்கு வலுவூட்டுவதாகவும் அமைந்துள்ள பல்வேறு கருத்துகளை தனக்கேவுரிய ஆய்வாகப் பெரியார் திருக்குறளை அணுகு இருக்கிறார் என்றே தெரிகிறது.

துணை செய்த நூல்கள்

  1. திருக்குறள், உலகத் திருக்குறள் மையம், சென்னை-5.
  2. தமிழ் இலக்கிய வரலாறு, மு.வரதராசனார், சாகித்திய அகாடமி, சென்னை.
  3. புரட்சியாளர் பெரியார், சுந்தர வடிவேலு.நெ.து
  4. புரட்டு இமாலயப் புரட்டு, பெரியார், பெரியார் சுயமரிதைப் பிரச்சார நிறுவனம், சென்னை.
  5. பெரியாரும் திருக்குறளும், பெரியார், பெரியார் சுயமரிதைப் பிரச்சார நிறுவனம், சென்னை.

——

உங்கள் நண்பர்களுடன் பகிருங்கள்.....

குழந்தைக் கவிஞர் அழ.வள்ளிப்பாவின்  வாழ்வும் – பணியும் – முனைவர் சி.அங்கயற்கண்ணி

குழந்தைக் கவிஞர் அழ.வள்ளிப்பாவின்  வாழ்வும் – பணியும்

முனைவர் சி.அங்கயற்கண்ணி

இணைப் பேராசிரியர் மற்றும் தமிழ்த்துறை

சிக்கய்ய நாய்க்கர் கல்லூரி

ஈரோடு.

                   குழந்தையை ஒரு செல்வமாகக் கருதுவது தமிழகத்தின் பண்பு. தம் மக்களே தமது பொருள் என்ற உயரிய எண்ணம் இந்த மண்ணில் ஆழப்பதிந்துள்ளது. அத்தகைய குழந்தைகளுக்கு அறிவையும், துணிவையும், அழகிய பண்புகளையும் இளமையில் எளிதாகக் கற்றுத் தருவது குழந்தை இலக்கியமாகும். குழந்தைப் பாடல்கள் வளர்ந்து வரும் படைப்பிலக்கியத் துறையாகும்.

குழந்தைகளுக்குத் தொண்டு செய்வதைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டு வாழ்ந்தவர் குழந்தைக் கவிஞர் அழ.வள்ளியப்பா. “குழந்தை இலக்கியக் கோட்டை”  என்று அழைக்கப்படுகிற புதுக்கோட்டைக்கு அருகேயுள்ள இராயவரம் என்னும் சிற்றூரில் பிறந்தவர். இராமச்சந்திரபுரத்தில் உள்ள ஸ்ரீ பூமீஸ்வரஸ்வாமி இலவச உயர்நிலைப் பள்ளியில் படித்தார். இப்பள்ளியில் படித்த காலத்தில் தான் அவரது முதல் பாடல் பிறந்தது. குழந்தைக் கவிஞராக நாளை தோன்றப் போவதை, முன்கூட்டியே அறிவித்த நிகழ்ச்சி இந்தப் பள்ளிப் பருவத்தில்தான் நடந்தது.

இராமச்சந்திரப்புரத்தில் முகாமிட்டிருந்த ஒரு டூரிங்க சினிமா கொட்டைகையின் விளம்பரம் “Lost Jungle” என்னும் ஆங்கிலர் பாடலின் பெயரை, “காணாத காடு” என்று தமிழிலும் பெரிய எழுத்தில் அச்சிட்டிருந்தனர். சிறுவன் வள்ளியப்பா “காணாத காடு, கண்டுவிட்டால் ஓடு” என்று உரக்கப் பாடிக் கொண்டே ஒடினாள்.

 “காணாத காடு

               கண்டு விட்டால் ஓடு

        எளிய இடம் தேடு

                                   ஏழைகள் படுவதோ அரும்பாட

                                         டிக்கெட் விளையோ பெரும்பாடு”

இதுதான் குழந்தைக் கவிஞர் வள்ளியப்பாவின் முதல் பாடல்.

சென்னைக்குச் சென்று வள்ளியப்பா தி.ஜ.ர. முதலிய எழுத்தாளர்களைச் சந்திக்கும் சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. தி.ஜ.ர. தூண்டுதலினாலும் துணையாலும் எழுத்தாளரானார். “ஆளுக்குப்பாதி” எனும் முதல் கதையை எழுதினார். பின்னர் சிறந்த எழுத்தாளரானார். வள்ளியப்பாவின் சில கட்டுரைத் தொகுப்புகள் “வாழ்க்கை விநோதம்’ என்னும் நூலாக வெளிவந்தன. இந்தக் கட்டுரைகள் எளிய, இனிய நடையில் எழுதப்பெற்றன. பின்னாளில் சிலவற்றைப் பாலர் மலர் என்னும் சிறுவர் இதழில் வெளியிட்டார்.

வள்ளியப்பா திருமணத்துக்குப் பின்னர் இந்தியன் வங்கிப் பணியில் சேர்ந்தார். வங்கி நிகழ்வுகள், தமிழுக்கு மாறிய போது வங்கி இயலின் கலைச் சொற்களுக்கும் சரியான தமிழ்ச் சொற்களைத் தந்து புகழ் பெற்றார். தென்மொழிகள் புத்தக டிரஸ்ட், இவரை டிரஸ்டின், குழந்தை இலக்கியச் சிறப்பு, அலுவலராக நியமித்துக் கொண்டது. இதனால் தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் ஆகிய நான்கு மொழியின் சிறுவர் இலக்கியம் பயன்பெற்றது. 1983-ல் “கோகுலம்” – சிறுவர் மாத இதழின் கௌரவ ஆசிரியராகத் திகழ்ந்தார்.

மலரும் உள்ளம்

1944 -இல் வள்ளியப்பாவின் முதல் நூல் முதல் கவிதைத் தொகுதி “மலரும் உள்ளம்” வெளிவந்தது. இந்நூலில் 23-பாடல்கள் இருந்தன. இதில் 25 படங்கள் இருந்தன. பத்தாண்டுகள் கழித்து 1954-இல் மேலும் பல பாடல்கள் சேர்த்து 135 பாடல்கள் பெரிய தொகுதியை வெளியிட்டாh. அதற்கும் “மலரும் உள்ளம்” என்றே பெயரிட்டார். 1961-ல் 118 புதிய பாடல்கள் கொண்ட மற்றொரு தொகுதியை என்னும் பெயரில் வெளியிட்டார். 1986-இல் மேலும் 110 பாடல்கள் கொண்ட தொகுதியை வெளியிட்டார். “சிரிக்கும் பூக்கள்” என்னும் பெயரில் வெளிவந்தது. தொடர்ந்து “விடுகதைப் பாடல்கள்” என்னும் நூலையும் வெளியிட்டுள்ளார்.

ஈசாப் கதைப் பாடல்கள், வெளிநாட்டு விடுகதைகள், நேரு தந்த பொம்மை ஆகிய நூல்களும், “பாடடிலே காந்தி கதை” என்னும் சிறுவர் காப்பமும் வெளிவந்தது. “மலரும் உள்ளம்” எனனும் நூலுக்கு கவிமணி வாழ்த்துப் பாக்களை வழங்கிச் சிறப்பித்தார். இன்நூலுக்கு ரா.பி.சேதுபிள்ளை அணிந்துரை வழங்கியுள்ளார்.

“நல்ல கற்பனையும் சிறந்த உணர்ச்சிகளும், உயர்ந்த நோக்கங்களும், குழந்தைகளின் மனத்தில் பதியுமாறு பதியுமாறு பல பாடல்களைத் தொகுத்துத் தந்துள்ளார்”- என டாக்டர் மு.வ. அவர்கள் மலரும் உள்ளம் இரண்டாம் தொகுதியில் பாராட்டியுள்ளார்.

சிலம்பொலி செல்லப்பன் “சிரிக்கும் பூக்கள்” என்னும் அணிந்துரையில் “படிக்கப் படிக்க நெஞ்சில் சுவையேற்றும் மாத்தொகுப்பே இந்நூல்” என்று போற்றுகிறார்.

குழந்தைப் பாடல்கள் எளிமை, இனிமை, தெளிவு ஆகிய மூன்று பண்புகள் பெற்றிருக்க வேண்டும். வள்ளியப்பாவின் பாடல்களில் இம்மூன்றும் பண்புகளும் காணப்படுகின்றன. பாடலின் சொற்கள் பெரும்பாலும் சீர்சீராக வரும்.

லட்டும் தட்டும்’ என்றும் பாடலைப் பெரும்பாலான குழந்தைகள் அபிநயத்தோடு பாடுவதை நாம் பார்க்கலாம்.

    “வட்டமான தட்டு

     தட்டு நிறைய லட்டு

     லட்டு மொத்தம் எட்டு

     எட்டில் பாதி விட்டு

     எடுத்தான் மீதி கிட்டு

     பட்டு நான்கு லட்டு

    மொத்தம் தீர்ந்த தெட்டு

    மீதம் காலித்தட்டு”

                இந்த பாடலில் சிறுவர்கள் லட்டை சமமாகப் பங்கிட்டுக் கொள்ளும் சிறப்பைப் பார்க்கலாம். இந்த ஓசைப் பாடல் எனக்கு அதிகம் வேண்டும் என்னும் ஆசையை குழந்தைகளுக்கு ஏற்படாமல் இருப்பதை காட்டுகிறது.

            “அணிலே அணிலே ஓடிவா

    அழகு அணிலே ஓடிவா

    கொய்யா மரம் ஏறிவா

                 குண்டு பழமம் கொண்மு வா

      ……………………………………

    கூடிக் கூடி இருவரும்

                                கோறித்துக் கொறித்துத் தின்னலாம்”

                இந்தப் பாடலில் குழந்தைகள் பறவை, விலங்கு போன்ற உயிர்களை நேசிக்கும் தன்மையும், பகிர்ந்து உண்ணும் பண்பும் விளக்கப்பட்டு இருக்கின்றது.

கிரேக்க ஞானி ஈசாப்பை அறியாத சிறுவரோ, பெரியோரோ இருக்க முடியாது. ஈசாப் கதைகளைக் குழந்தைகளுக்குக் கூற விரும்பிய குழந்தைக் கவிஞர் அவற்றைப் பாடல்களாகத் தந்தார். எளிமையாகவும், பாடல் வடிவிலும் தந்திருக்கிறார். .

      “உணவுக்காகத் தொடர்ந்து சென்ற

      எனது ஒட்டத்தால்,

      உயிரைக் காக்க ஓடும் முயலை

                    வெல்ல முடியுமோ?” 

                என்னும் இந்தப்பாடல் ‘வித்தியாசம்’ என்னும் கதைப் பாடலாகும். இதில் வேட்டை நாய்க்கும், முயலுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை பாடலாகத் தந்துள்ளார்.

தொல்காப்பியர் சொல்லும் ‘பிசி’ என்பது விடுகதையாகும். கவிஞர் 155  பல நாட்டு விடுகதைகளை, விடுகதையின் மரப்படி பாடல்களாக்கிக் கொடுத்துள்ளார். அந்த நூலின் பெயர் ‘வெளிநாட்டு விடுகதைகள்’.

           “கூரை வீட்டைப் பிரித்தால்

      ஒட்டு வீடு

      ஒட்டு வீட்டைப் பிரித்தா

                  வெள்ளை மாளிகை

      வெள்ளை மாளிகைக்கு

      உள்ள குளம்” 

                இது போர்ச்சுகலின் விடுகதை வள்ளியப்பாவின் பாடல்களில் மிகுந்த புகழ் பெற்ற பாடல் வரிகள்,

           “ஏடு தூக்கிப் பள்ளியில்

               இன்று பயிலும் சிறுவரே

                   நாடு பயிலும் தலைவராய்

                           நாளை விளங்கப் போகிறார்!” 

                     சிறுவர்களை உயர்ந்த உதவும் பாடல்கள் முக்கிய இடம்  பெறுகின்றன.

கதைகள்

குழந்தை இலக்கியத்தின் முக்கிய கூறு கதை, சிறுகதையும் இதில் அடங்கும். 1949 ஆம் ஆண்டு வள்ளியப்பாவின் முதல்கதை பாட்டிக்குப் போட்டி வெளிவந்தது. ‘குதிரை சவாரி’ ரோஜாச் செடி, நெடுங்கதையும் சிறுவர்களுக்கான பெரிய அளவு நூலாக வண்ணப்படங்களுடன் வெளிவந்தன. ‘பொன்னனின் சுதந்திரம்’ என்னும் சிறுகதை ‘எது சுதந்திரம்?’ என்தைச் சுவையாக விளக்குகிறது. ‘வேட்டை நாய்’ என்னும் பிறமொழிக்கதைகள் அடங்கிய ஒரு சிறுகதைத் தொகுதியும் படைத்துள்ளார்.

கவிஞர் நகைச்சுவையாக ‘அண்டப்புளுகன்’ என்னும் கதையை பாலர் மலரில் – கோமாளி என்னும் புனைப் பெயரில் எழுதினார். பின்னர் இது நூலாக வெளிவந்தது. ‘பர்மாரமணி’ ஒரு சிறுவனின் துன்பக் கதையைச் சொல்வது. ‘நீலா மாலா’ தொடர் கதையாக கோகுலத்தில் வெளிவந்து பின்னர் நூலாகப் புகழ் பெற்றது.  கவிஞர் மணிக்குமணி என்னும் ஒரு நாவலை எழுதி உள்ளார். தினமணிக் கதிரில் வெளிவந்தது. இந்த மூன்று நாவல்களும் சிறுவர் நாவல் உலகின் மும்மணிகளாகப் போற்றப்படுகின்றன.

கவிஞர் ஆங்கில மொழியை நன்கு அறிந்தவர். பல ஆங்கிலக் கதைகளைத் தமிழில் மொழி பெயர்த்தார். இம்மொழி பெயர்ப்பு கதைகள் அனைத்தும் ‘வேட்டைநாய்’ என்னும் தலைப்பில் நூலாக வெளிவந்தன. ‘Tales for All times’ என்னும் தலைப்பில் தமிழில் மொழிப் பெயர்த்தார். கவிஞர் நாடகங்களையும் எழுதியுள்ளார். ‘வெற்றிக்கு வழி’ என்னும் நாடகம் நூல் வடிவில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. பாலர் மலர், டமாரம், சங்கு ஆகிய இதழ்களின் ஆசிரியராக இருந்தார். பூஞ்சோலை, கோகுலம் இதழுக்கு கௌரவ ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார்.

பல்வேறு அறிஞர்களின் வாழ்க்கையில் இருந்து சிறுவர்களுக்கு வழிகாட்டும் சுவையூட்டும் சிறந்த சம்பவங்களைத் தனியே தேர்ந்தெடுத்து சிறுசிறு கட்டுரைகளாக எழுதி வந்தார். சின்னஞ்சிறு வயதில், பெரியோர் வாழ்விலே சில பள்ளியில் பாட புத்தகங்களாக வைக்கப்பட்டன. இலங்கை, பர்மா, மலேசியா போன்ற அயல்நாடுகளிலும் இதுபோன்ற நூல்கள் பாடபுத்தகங்களாக வைக்கும் அங்கீகாரத்தைப் பெற்றன.

‘நேருவும் குழந்தைகளும்;’ என்னும் நூல் அருமையான நூல். காவேரி, கோதாவரி, கிருஷ்ணா, துங்கபத்ரத, நருமதை, பாலாறு முதலிய தென்னிந்திய நதிகள் பற்றி ‘நம் நதிகள்’ என்னும் தலைப்பில் வள்ளியப்பா மிகச் சிறப்பான முறையில் நூல் ஒன்றை எழுதியுள்ளார். ‘மிருகங்கள் பேசினால்’ என்னும் அறிவியல் நூலை குழந்தைகளுக்காக படைத்துள்ளார்.

வள்ளியப்பா குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கத்திலும் பல சாதனைகளைப் புரிந்தார்.1982 ஆம் ஆண்டு ஜனவரித் திங்கள் ஒன்பதாம் றாளில் மதுரைக் காமராஜர் பல்கலைக்கழகம் அவருக்கு ‘தமிழ்ப் பேரவைச் செம்மல்’ என்ற பட்டத்தை கொடுத்து சிறப்பித்தது.

குழந்தை இலக்கியத்தைப் பல்கலைக்கழக அளவில் ஒரு பாடமாக வைக்க வேண்டும் என்று கூறியவர் என்பது நினைவில் கொள்ளத்தக்கது.

—–

உங்கள் நண்பர்களுடன் பகிருங்கள்.....

குழந்தைப் பாடல்களில்  மொழிநடையும் இலக்கிய நயமும் – முனைவர் சி.அங்கயற்கண்ணி

குழந்தைப் பாடல்களில்  மொழிநடையும் இலக்கிய நயமும்

முனைவர் சி.அங்கயற்கண்ணி

இணைப் பேராசிரியர் மற்றும்  தமிழ்த்துறை

சிக்கய்ய நாய்க்கர் கல்லூரி

ஈரோடு.

முன்னுரை

இலக்கியப் படைப்பின் தன்மையை அளப்பதற்குப் பல்வேறு முறைகள் கையாளப்படுகின்றன. அவற்றுள் மொழிநடையும் ஒன்றாகும். படைப்பாளியை அடையாளம் காண்பதற்கு அந்தப் படைப்பாளனின் மொழிநடை பெரிதும் காரணமாகின்றது.

உரைவகை நடையே நான்கென மொழிப

நாற்பொருள் பயக்கும் நடைநெறித்தாக்கி

         எனத் தொல்காப்பியமும், பிற இலக்கண நூலாரும் நடை எனும் சொல்லாட்சியைப் பல்வேறு இடங்களில் கையாண்டு உள்ளனர்.

“ஒரு நல்ல ஆசிரியருடைய நாம் இனம் கண்டு கொள்ளலாம். அவர் படைப்பிலிருந்து ஏதேனும் ஒரு பகுதியை எடுத்துக் கொடுத்தால் இது என்ன ஆசிரிருடைய நடை என்று படித்தவுடன் தவறாமல் சொல்லிவிடலாம். இவ்வாறு படித்தவுடன் படைத்த ஆசிரியரை இனம் கண்டு கொள்வதற்கு அவருடைய நடையில் காணப்படும் தனித்தன்மை காரணம் ஆகும்”

தமிழ் இலக்கிய நடையில் காலந்தோறும் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்து கொண்டு தான் இருக்கின்றன. மக்களின் தேவையை முன்னிட்டு தமிழ் இலக்கிய நடையில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களின் முதிர்ந்த நிலையை இன்றைய கவிதைகளில் காண முடிகிறது.

எனவே நடை குறித்த பல்வேறு கருத்துக்களேடு குழந்தைப் பாடல்களை ஒப்பிட்டு நோக்குவது இந்த இயலின் சிறப்பாகும். குழந்தைப் பாடல்களில் நடை மிகவும் எளிமையாக அமைந்தால் சிறப்பாக இருக்கும்.

மொழிநடை

நடையின் அடிப்படைப் பண்பாக விளங்குவன கவிஞர் தாம் கையாளும் சொற்களேயாகும். அவர்கள் எடுத்தாலும் சொற்கள் கவிஞர்களை இனங்காட்டுவனவாகவும், அவர்களது படைப்பின் தன்மைகளை எடுத்துக் காட்டுவனவாகவும் அமைகின்றன. அந்த வகையில் குழந்தைக் கவிஞர்கள் எடுத்தாண்டுள்ள சொற்களின் இயல்பினையும், அவர்களின் ஆழ்ந்த அறிவினையும் குழந்தைகளின் உணர்வினையும் இனங்காண முடியும். இந்தப் பகுதியில் குழந்தைக் கவிஞர்கள் பயன்படுத்தியுள்ள சொற்கள் பின்வருமாறு பகுத்து விளக்கப்படுகின்றன.

    1.பழகு தமிழ்ச் சொற்கள்

2.இலக்கியச் சொற்கள்

3.பிறமொழிச் சொற்கள்

                     என மூவகையாகப் பாகுபடுத்தி விளக்கலாம்.

பழகு தமிழ் சொற்கள்

குழந்தைகளுக்காக இயற்றப்படும் பாடல்களில் மிகவும் எளிமையான அறிமுகமான சொற்களைக் கொண்டு விளக்குவது இன்றியமையாததாகும்.

    “அடுப்பங்கரையில் பூனைக் குட்டி

        அயர்ந்து தூங்குவது பூனைக் குட்டி

     துடுப்பை எடுத்தால் பூனைக் குட்டி

        துள்ளிப் பாயும் பூனைக் குட்டி”

                 என்னும் பூனைக் குட்டிப் பாடலில் கவிஞர் வாணிதாசன் எளிய நடையில் பழகு தமிழை நன்கு பயன்படுத்தியுள்ளார்.

குழந்தைகளுக்குக் கல்வியைப் பற்றிய கூறிய பாரதி கூடி விளையாடவும், ஓய்வினில் உழைக்கவும், கூடி வாழவும் பிற குழந்தைகளோடு அன்பு காட்டவும் பழக வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறார்.

      “ஓடி விளையாடு பாப்பா – நீ

                       ஓய்ந்திருக்கலாகாது பாப்பா

    கூடி விளையாடு பாப்பா – ஒரு

                               குழந்தையை வையாதே பாப்பா”

               குழந்தை மொழியிலேயே அவர்களின் மனநிலையைக் கேற்ப ஒலி நயமும், பழகு தமிழ்ச் சொற்களும் கொண்டு கவிதை படைத்துள்ளார்.

      “பண்ணோடு பாட கூசாதே – உன்

        பள்ளியில் எவரையும் ஏசாதே

      மண், ஓடு, துணி, ஆணி கடிக்காதே – கேள்

                      மற்றவர் பொருளை நீ எடுக்காதே” 

                 பாவேந்தரின் தமிழ்ச் சிந்தனையில் உருவான ‘இளைஞர் இலக்கியம்’ எனும் நூலில் குழந்தைகள் மனதில் நற்கிந்தனைகளை  இனிய தமிழில் எடுத்துரைப்பது சிறப்பானதாகும்.

இலக்கியச் சொற்கள்

கவிதைக்கு அழகைச் சேர்ப்பது பைந்தமிழ்ச் சொற்கள். ஆதலால் இலக்கியச் சொற்களைக் கவிதைகளில் கூட்டும் போது குழந்கைகளின் சொல் அறிவும், மொழி அறிவும் அதிகரிக்கும்.

 “வில்லடித்த பஞ்சு

 விட்டெறிந்த தட்டு

 முல்லை மலர்க் குவியல்;

 முத்தொளியின் வட்டம்;

 நல் வயிரவில்லை;

 நானில விளக்கு”

                சந்திரனுக்கு நல்ல தமிழ்ச்சொல் நிலவு. அந்த நிலவில் அந்த நிலவின் அழகைப் பாவேந்தர் குழந்தைகளுக்கு இலக்கிய சொற்களைக் கொண்டு எடுத்துக்கூறும் விதம் சிறப்பிற்குரியது. கவிஞர் வாணிதாசன் தனது படைப்புகளில் ஏராளமான சொற்களைக் கையாண்டுள்ளார்.

“அகழி, முணறி, குணகடல், உய்யும்”

என்பன கவிஞர் பயன்படுத்தியிருக்கும் சொற்களாகும்.

இலக்கிய நயம்

கவிதை என்பது நுண் கலையாகும். கவிதையின் துணை கொண்டு சில அனுபவங்களை வெளியிடுகிறது. இது வாழ்வியல் உண்மைகளை கற்பிக்கின்றது என்பதைவிட உணரச் செய்கிறது என்றுதான் கூற வேண்டும்.

வளர்ந்து வருகின்ற சமுதாயத்தில் குழந்தைகளின் உள்ளம் புறம்பான ஒன்றை நாடும் போது அவைகளைக் களையும் பொருட்டு அவர்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கவும், அவர்களை நல்ல பாதைக்குத் திருப்பவும் இலக்கியங்கள் தயாராக இருக்க வேண்டும்.

குழந்தைகள் வளர வளர தாயின் சூழ்நிலையோடு பிறர் குழந்தைகளின் பழக்கவழக்கங்களும் பல்வேறு பொருள்களின் பார்வையும் அதன் கண்கணுக்குப்படுகின்றன. அன்று முதல் அதற்கு என்னு ஓர் உலகம் உருவாகின்றது.

இலக்கியம் குழந்தைகளுக்கு எதைத் தர முடியும்? என்று கேட்கக் கூடாது. குழந்தையின் இயற்கை, அதன் தேவை, சிந்தனை, செய்யும் கற்பனை, பிறர் மீது செலுத்தும் அன்பு உள்ளடக்கிய பல்வேறு கருத்துக்களை உருவாக்கித் தரலாம்.

கற்பனை

மனிதனுக்கு மட்டுமே சொந்தமான இக்கூறு அவனால் படைக்கப்படும் இலக்கியத்தின் பிழிவாக விளங்குகிறது.

“புலவன் நேராக ஒரு பொருளை நுகராத சமயத்திலும் அந்தப் பொருளை நினைவுக்குக் கொண்டு வந்து அப்பொருளிடத்து மீண்டும் நுகர்ச்சியை ஏற்றவல்ல ஆற்றலாக அமைவது கற்பனை” எனக் க.த.திருநாவுக்கரசு கூறுவார். அதேபோல குழந்தைகள் கற்பனை ஆற்றல் மிக்கவர்கள், தம் வாழ்வின் பெரும் பகுதியைக் கற்பனை உலகில் கழிப்பவர்கள். எனவே அவர்களுக்குப் படைக்கப்படும் இலக்கியங்களிலும் இத்தகு கூறுகள் இடம் பெறுவது அவசியமாகும்.

“முல்லை நறுமலரோ

 முருகவிழ்க்குங் தாமரையோ?

 மல்லிகைப் பூவோ?

 மருக்கொழுந்தோ ! சண்பகமோ?”

               கவிமணி பாடிய குழந்தைத் தாலாட்டுப் பாடல்களில் அமைந்துள்ள கற்பனை நேர்த்தியானது.

“சொக்க வெள்ளித்தட்டு – மிகத்

 தூய வெண்ணெய்ப்பிட்டு

 தெற்கத்தியார் சுட்டு – நல்ல

 தேங்காய்ப் பாலும் விட்டு”

                நாளைய தலைமுறைகளான குழந்தைகளின் உள்ளத்தை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்த வேண்டும் என்ற கற்பனை எண்ணத்துடன் பாவேந்தர் நிலலைப் பார்த்துக் கவிதை படைக்கிறார்.

எதுகை

எதுகையும், மோனையும் யாப்பின் சிறப்பு மிக்க கூறுகளில் குறிப்பிடத்தக்கனவாகும்.    “மோனை, எதுகை, தளை முதலியன யாப்பின் பாற்பட்ட உத்திகள், சொற்களின் ஒளியாற்றலைச் சிறப்பாகக் சுட்டுவன என்பர் கைலாசபதி. எனவே குழந்தைப் பாடல்களுக்கு ஓசை நயமும் முக்கியமானதால் மோனை, எதுகை போன்ற கூறுகளுக்கு சிறப்பான இடம் உண்டு எனலாம்.

“குயிலே குயிலே கூவாயோ?

     குரலால் என்னைக் காவாயோ?

 பயிலும் உன்வாய் பூவாயோ?

    பயனை அள்ளிம் தூ வாயோ?”

எனும் இப்பாடலில் ஈற்று எதுகை வந்து குழந்தைகளுக்கு ஓசையின்பம் அளிக்கிறது.

“சின்னஞ்சிறு குட்டை – அதில்

          ஊறும் தென்னை மட்டை – அதோ

 கன்னம் கரிய அட்டை – எதி;ர்

 காயும் ஒரு முட்டை – அதோ”

                 பாவேந்தரின் குட்டையைப் பற்றிய இந்தப் பாடலிலும ஈற்றில் எதுகை தந்து ஓசையை அதிகரிக்கிறது.

இன்றைய இளைய சமுதாயம் உயர்நிலை அடைய வேண்டுமெனில் ஆயாயினும், பெண்ணாயினும் அறிவாந்நலை வளர்த்துக்கொண்டு உயர வேண்டுமென்பார் பாவேந்தர்.

 “பச்சை விளக்காகும் – உன்

 பகுத்தறிவு தம்பி

 பச்சை விளக்காலே – நல்ல

 பாதை பிடி தம்பி”

                குழந்தைக் கவிஞர்கள் இத்தகைய எதுகை, மோனைகளைப் பயன்படுத்தி இயற்றிய பாடல்கள் மிகவும் குறைவு எனலாம்.

—–

உங்கள் நண்பர்களுடன் பகிருங்கள்.....

கவிஞர் முருகுசுந்தரத்தின் கவிதைக் கோட்பாடுகள் – முனைவர் ப.கமலக்கண்ணன்

கவிஞர் முருகுசுந்தரத்தின் கவிதைக் கோட்பாடுகள்

முனைவர் ப.கமலக்கண்ணன்

இணைப் பேராசிரியர் மற்றும் தலைவர்

தமிழ்த்துறை

சிக்கய்ய நாய்க்கர் கல்லூரி

ஈரோடு.

கவிதை என்பது மரபுக் கவிதையாக இருந்தாலும், புதுக்கவிதையாக இருந்தாலும் அது காலம் முழுவதும் நிலைத்து நிற்க வேண்டும். படைத்த கவிஞர் மறைந்த பிறகும் வாழ வேண்டும்.

கவிதை என்பது கதையல்ல. விதை தரமான விதையாக இருக்க வேண்டும். மண்ணில் ஊன்றப்பட்ட அந்த விதை நன்கு முளைத்து வளர்ந்து பல்வேறு கிளைகளாகப் படர்ந்து இந்தச் சமுதாயத்திற்குப் பயன் தர வேண்டும்.

புதுக்கவிதையில் மிகுதியாக நிகழ்கால நடைமுறைகளையே பாட பொருளாக இருப்பதால் சமுதாயத்தின் நிறைகுறைகளை அறிந்து கொள்ளப்பயன்படுகிறது. மேலும் செறிவானச் செய்திகளைத் தருவதால் பெரும்பான்மையான மக்கள் எளிதில் சுவைக்க முடிகிறது.

இலக்கியப் படைப்புகள் வெற்றியினைப் பெறுவதற்கு அடிப்படையாக அமைவன அந்த இலக்கியங்களின் வடிவமும், பாடுபொருளும் என்பர். கவிஞர் தான் கூற வந்த கருப்பொருளை விரும்பிப் படிக்கும் நேயர்களுக்கு உணர்த்தும் முகத்தான் தமது படைப்புகளில் பல்வேறு உத்திகளையும், மொழி நடைகளையும் பயன்படுத்துகின்றனர். மரபுத் தமிழை முறையாக பயின்ற கவிஞர் முருகு சுந்தரம் புதிய முறையில் கவிதை நூல்களைப் படைத்துள்ளது. இங்குக் குறிப்பிடத்தக்கது. அவரது கவிதையின் தன்மைகளையும் நடைப் பண்புகளையும் ‘எரிநட்சத்திரம்’ ‘தீர்த்தக் கரையினிலே; ஆகிய இரு நூல்களின் வாயிலாக அறிவோம்.

கவிஞர் முருகுசுந்தரம் தமது படைப்பில் கவிதை என்பதற்கு கூறும் இலக்கணம் மிகவும் நயம்படவும், சிறப்பானதாகவும் அமைந்துள்ளது.

‘புதுக்கவிதை என்பது முழுவதுமாய் யாப்பமைதி – ஓசை அமைப்பு ஆகியவற்றிலிருந்து வெட்டிக் கொண்டு விடுபட்டு அமைவது அல்ல. சட்டையைக் கழற்றுவதுபோல் பாவனை செய்து உதறி, மறுபடியும் அணிந்து கொள்ளும் காரியம்’ என்று கவிஞர் மீராவின் கூற்றிலிருந்து மாறுபட்டு அமைந்துள்ளது.

கவிஞர் முருகுசுந்தரம் தொடக்கக் காலங்களில் முழுக்க மரபாளராக இருந்தவர். மரபின் இலக்கணங்களை நன்கு அறிந்தவர். புதுமையின் கூறுகள் அனைத்தையும் உள்வாங்கியவர்.

கவிதை ஆற்றல் என்பது பொதுவானது

ஆற்றல் மிக்கவர்களே

மரபிலும் புதுக்கவிதையிலும்

வெற்றி பெறுகிறார்கள்

            என்ற இலக்கணத்திற்கு ஏற்ப இரண்டு ஆற்றல்களையும் ஓர் உருவாய் பெற்றவர் இவர். கவிஞர் முருகுசுந்தரம் பழமையைப் படித்து புதுக்கவிதைகளில் குறியீடுகளாக படிமங்களாக, சமகாலத்தின் நிகழ்வுகளோடு பொருத்திப் பார்த்து வெளிப்படுத்துவதில் வல்லவர்.

இவரின் கவிதை மொழியின் ஆளுமையில் கடினத்தன்மை இருந்தாலும் கவிதைகள் வாசிப்போரும் எளிதில் புரியும் தளத்திலேயே அமைந்துள்ளன. மொழி நடையில் மற்றவடமிருந்து தனித்த ஓர் அடையாளத்தைக் காணமுடிகிறது. தொடக்க காலங்களிலிருந்து பின்பற்றி எந்த கவிதையின் தன்மைகளையும், கூறுகளையும் விடுத்து புதிய முயற்சியாகவும், வாசகனின் புரிதல் தன்மைக்கு முக்கியத்தவம் தரும் வகையிலும் கவதை அமைய வேண்டுமென்று கவிஞர் முருகுசுந்தரமம் தெரிவிக்கிறார்.

தோற்றப் பொருளிலிருந்து

விடுதலைப் பெற்று

படிக்கும் வாசகனின்

பக்குவத்திற் கேற்ப

நுண் பொருளாகவும்

பருப் பொருளாகவும்

விசாலப்படும்

வாமனத் தன்மை

இன்றைய கவிதை

                 மேற்கூறிய கருத்தில் தெளிந்த சிந்தனையும் இன்றைய வளரும் கவிஞர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடிய கருத்தாகவும் அமைந்துள்ளது பாராட்டத்தக்கது.

முந்தைய காலத் தமிழில் காவியங்களையும் படைத்துப் படைப்பாளிகள் அனைவரும் இயல், இசை, நாடகம் குறித்த அறிவைப் பெற்றிருந்தனர். ஆனால் இன்றோ ‘உள்ளடக்கம்’ ஒன்றே மட்டுமே உயர்பொருளாக எண்ணிக் கொண்டு எண்ணற்றப் புதுக்கவிஞர்கள் புற்றீசல்கள் போல பெருகி விட்டதை எடுத்துக் கூறும் கவிஞர்.

பழையை காலத்தில்

கலைகளுக்குப்

பொதுத் தன்மை அதிகம்

இளங்கோவடிகள்

ஒரு கவிஞர்

இசை மேதை

நாடக ஆசிரியர்

             என்று எடுத்தக்காட்டுவதோடு மட்டும் தனது கருத்தை நிறுத்திக் கொள்ளாமல் இன்றையப் படைப்பாளிகள் சமுதாயத்தின் பல்வேறு கூறுகளையும் தமது படைப்புகளில் உள்ளார்த்தமாக வைத்து படைக்க வேண்டியது அவசியம் என்பதையும் வலியுறுத்துகிறார்.

கவிதையைப் படைக்கக் கூடிய கவிஞர்கள் தாங்கள் வாழும் சமுதாயத்தின் அவலங்களையும், வாழ்வின் சிக்கல்களையும் எடுத்துக் கூறி வருவது தான் இயல்பு. அப்போது தான் மக்களை அவர்கள் நெருங்கவும் முடியும் அதைத்தான்.

கவிதையின் கருப்பொருள்

உயர்வானதாக இருக்க வேண்டும்

கவிதையின் கருப்பொருள்

மட்டமானதாக இருந்தாலும்

அதன் பயனும்

அது வெளிப்படுத்தும் உணர்வுகளும்

மக்களினத்தை

உயர்த்துவனவாக இருக்க வேண்டும்.

              கவிதையில் கூறப்படும் பொருள் எதுவானதாக இருந்தாலும் மக்களின் வாழ்வும் அதன் சிறப்பை உயர்த்துவனவாக இருந்து நல்ல நெறிகளை எடுத்துக் கூறியும் இடித்துரைப்பதை இடித்துக் கூறியும் அமைய வேண்டும். கவிதைக்கு இலக்கணம் கூற வந்த கவிஞர்,

கருத்தாழமும்

உணர்ச்சி அழுத்தழும்

கவிதையின் இரு கண்கள்

             என்று கூறுவதிலிருந்து கவிதை வெற்றி பெற வேண்டுமெனில் எடுத்துக் கொள்ளும் கருத்தையும், அதை வெளிப்படுத்தும் முறையில் அழுத்தழும் இருக்க வேண்டும் என்று சிந்திக்கத் தூண்டுகிறார்.

இன்றைய இளைஞர்களின் கவிதைகளில் பெரும்பாலும் கருத்துக்கள் முழுமை பெறாமல் சிறுசிறு தொடர்களாக அமைந்துள்ளன.

உணர்ச்சித் துண்டங்களாக

அந்தரத்தில் தொங்கும்

அரைத் தொடர்கள் என்றும்

எதுகை மோனை

ஓசை யொழுங்கு

ஏதுவுமே இல்லாத

குறைப் பிரசவம்

                   புதுக்கவிதையில் படிமம், அழகியல், குறியீடு, செவ்வியல், இருப்பியல், மீமெய்ம்மையியல் என அனைத்து இயல்புகளையும் கற்றுத் தெளிந்து கவிஞர் தந்த புதுக்கவிதைத் தொகுப்பு ‘வெள்ளை யானை’ என்பதாகும்.

காணிநிலம் வேண்டும் பாரதி. ஏன் வேண்டும் என்பதற்கானன் காரணங்களையும் அடுக்கியுள்ளார். பாவேந்தரின் சீடரான இவர் ‘காணி நிலம் வேண்டாம்’ ஆனால் மற்றொன்று வேண்டும் என்கிறார்.

அவன் சொன்னானே

பாதகம் செய்பவரைக் கண்டால்

மோதி மிதித்து

அவர் முகத்தில் உமிழும்

நெஞ்சுரத்தை மட்டும்

எனக்குக் கொடு

அது போதும் – என்கிறார்

                   கவிஞரின் சமுதாயத்தின் மீதான கோபம் நியாயமானதே. இந்தக் கோபத்தை ‘அரண்மனை அலிகள்’ மீதும் காட்டியுள்ளார்.

இன்றும் 

ஆளும் வர்க்கத்தின்   

அந்தரங்க செயலாளர்களாகவும் 

ஏன்   தளபதிகளாகவும்

கூட   இடம் பெயர்ந்து விட்டனர்.

எனச் சாடியுள்ளார்.

கவிதையின் அழகுளாக காட்சித் தரும் கூறுகள் இயல்பாக அமைந்திருந்தால் படிக்கும் வாசகர்களின் மனத்தில் கவிதையின் கருப்பொருள் எளிமையாக பதிந்து விடும். மேலும் கூற நினைத்ததை சுவைஞன் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ளவும் முடியும்.

காலங்காலமாக  சமுதாயத்தை ஆட்டிப்படைத்துக் கொண்டிருக்கும் மிகவும் சக்தி வாய்ந்த ஒரு சாதனம் கவிதை. கவிஞன் நினைத்தால் எதையும் சாதிக்க முடியும். கவித்துவம் மக்களின் மகத்துவம் அறிந்தது. ஆட்சி அதிகாரங்களுக்கெல்லாம் அடிப்படையாய் அமைந்தது. நாட்டிற்கு நல்லதை விளைவிக்க தன்னாலானப் பணியை நிறைவாகவே செய்து வந்துள்ளது. கவிஞர் முருகுசுந்தரத்தின் நெறிகளும் கவிதையின் கோட்பாடுகளும் வளரும் கவிஞர்களுக்கு வழிகாட்டியாய் அமையும் என்றால் அது மிகையாது.

குறிப்புகள்

  1. செகந்நாதன்.ஆ., – புதுக்கவிதை – ஒரு திறனாய்வு, திலகன் பதிப்பகம், சென்னை.
  2. செயராமன்.ந.வீ. – புதுக்கவிதையியல், கதிரவன் அச்சகம், சென்னை.
  3. தமிழவன் – இருபதில் கவிதை, ஸ்டார் பிரஸ், பாளையங்ககோட்டை.

———

 

 

 

உங்கள் நண்பர்களுடன் பகிருங்கள்.....

குழந்தை இலக்கியத்தில் வாழ்வியல் விழுமியங்கள் -முனைவர் சி.அங்கயற்கண்ணி

 குழந்தை இலக்கியத்தில் வாழ்வியல் விழுமியங்கள்

முனைவர் சி.அங்கயற்கண்ணி

இணைப் பேராசிரியர் மற்றும் தமிழ்த்துறை

சிக்கய்ய நாய்க்கர் கல்லூரி

ஈரோடு.

              சமுதாயத்தில் காலச்சூழலுக்கேற்ப இலக்கிய வகைகள் உருவாகின்றன. மக்களின் விருப்பு, வெறுப்பு, சுற்றுச்சு}ழல், பிறமொழித்தாக்கம், சமுதாயமாற்றம் போன்றவை புதுப்புது இலக்கிய வகைகள் உருவாவதற்குப் பெரிதும் துணை புரிகின்றன.
குழந்தைகளுக்கான பாடல்கள் உலகம் எங்கும் இருக்கின்றன. உயர்ந்த இலக்கியச் செழுமைகள் இல்லாத மொழிகளிலும் குழந்தைப் பாடல்கள் உண்டு என கலை களஞ்சியம் கூறுகிறது. ஆனால் இலக்கண இலக்கியங்கள் குவிந்து கிடக்கும் நம் மொழியில் தொன்றுதொட்டு வளர்ந்து வந்துள்ளன என்றே கூறலாம்.
இத்தகைய பாடல்களின் உருவாக்கமாக இருதாம் நூற்றாண்டினைக் கூறுவதோடு நின்றுவிடாமல் தொடர்ந்த இன்றுவரை பல்துறையாகச் செழித்தும் வருகிறது.
குழந்தை இலக்கிய மறுமலர்ச்சி

“உள்ளத்துள்ளது கவிதை – இன்பம்
  உருவெடுப்பது கவிதை
  தெள்ளத் தெளிந்த தமிழில் உண்மை
   தெளிந்துரைப்பது கவிதை”

என்பார் கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை.

              20-ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில்தான் ஆர்வத்தோடு ஆடியும், பாடியும் மகிழும் குழந்தைகளுக்கே உரிய கவிதைகள் தோன்றின. குழந்தைகளிடம் நல்ல பழக்க வழக்கங்களைக் கற்றுத் தரவேண்டுமென்றும் அவர்களுக்கு இளமையிலேயே நல்ல அறிவுரைகளைக் கூற ஆற்றுப்படுத்தி வளர்க்க வேண்டியது இன்றியமையாததாகக் கருதப்பட்டது. மேலும் உள்ளத்தைச் செம்மைப்படுத்தும் முறைகளைக் கவிஞர்கள் தம் கவிதையில் சிறப்பாகவும், எளிதாகவும் எடுத்துக் காட்டியும் வந்துள்ளனர்.

“ஒழுக்க வாழ்விற்கான அடிப்படை போதகரால் இடப்படுவதில்லை
  கவிஞர்களாலேயே இடப்பெறுகின்றது”

              என்ற சொல்லின் கருத்து நினைவிற் கொள்ளத்தக்கது. காலமமறிந்து விதைக்கப்படும் விதைகள்தான் சிறப்பான பயனை நல்கும். எனவே நல்வாழ்விற்கான ஒழுக்க நெறிகளை குழந்தைப் பருவத்திலேயே உள்ளத்தில் ஊன்ற வேண்டுவது அவசியம்.
ஒழுக்க நெறி என்பது குழந்தைப் பாடல்களின் கொள்கைகளில் ஒன்று. பாடுபொருள் அடிப்படையில் அகநிலை ஒழுக்கம் என்பது உண்மை தொடர்பானது. புறநிலை ஒழுக்கம் சமுதாயச் சார்புடையது. மேலும் இவ்வொழுக்கம் பற்றிய நெறிகளை,

                                   1.மனம் பற்றியன
                                 2.சொல் பற்றியன
                                 3.செயல் பற்றியன

             என்று முப்பிரிவாக்கி பல்வேறு தளங்களில் ஆராயப்பட்டு வருகின்றன். மனம் நன்னெறிகளைக் கேட்டுத்தான் பக்குவம் பெறமுடியும். மனமே அனைத்து விளைவுகளுக்கும் அடிப்படையாக அமைகிறது. ஆதலின் கவிஞர்கள் குழந்தைகளின் மனதை செம்மைப்படுத்த பல நற்கருத்துக்களைத் தம் பாடல்களில் அவசியம் கருதி மறைபொருளாக வலியுறுத்தி வருகின்றனர்.

             நாட்டுப்பற்று, மொழியுணர்வு, இரக்கம், அன்பு போன்ற மனம் பற்றிய ஒழுக்க நெறிகளை கவிஞர்கள் ஒரு பகுதியாகவும் எடுத்துரைத்து உள்ளனர்.

“காக்கை இடத்து ஒற்றுமையைக்
கற்றே உயர வேண்டும் நாம்”
“உண்ட சோற்றை எண்ணி
உயிரும் விடத் துணிபவன்”

என நன்றியுணர்வு வலியுறுத்தப்படுகிறது.

                  பேசும் சொற்கள் தூய்மையானதாக இருக்க வேண்டும். நாம் பேசும் சொற்கள் நம்மை இனங்காட்டும் ஆற்றல் படைத்தவை.

“பொய் சொல்ல மாட்டோம்
   பொய் சொல்ல மாட்டோம்
  தப்பதம் செய்தாலும்
  தண்டிக்க வந்தாலும்
  பொய் சொல்ல மாட்டோம்
   பொய் சொல்ல மாட்டோம்”

                என்னும் பாடல் குழந்தைகள் உண்மை பேச வேண்டும். நல்ல சொற்கள், இன்மையாகப் பேச வேண்டும். பயன் இல்லாச் சொற்களைப் பேசக்கூடாது என்பது சொல் பற்றிய ஒழுக்க நெறிகளாகும்.
மனிதனின் ஆளுமையை விட அவன் செயல்முறைகளே கருவியாகப் பயன்படுகிறது. நாகரிகமும், நாகரிகமின்மையும், மனிதனின் செயல்களினாலேயே வெளிப்படுகின்றன. எனவே செயல்களில் ஒழுங்கு வேண்டும். ஒழுங்கினின்றும் வழுவி அமையும் செயல்களை மனிதன் செய்ய முற்படும் போது விலங்கினும் கீழாக மாறிவிடுகிறான். எனவே கவிஞர்கள் குழந்தைகளுக்க பல ஒழுக்க நெறிகளை பாடல்களின் மூலமாக வழங்கியிருக்கிறார்கள்.

“நற்பழக்கம் குழந்தைப் பருவத்தில் உருவாக்கப்படுகின்றது”

என்பது உளவியல் கூற்றாகும்.

“எப்பொழுதும் பாதையில்
இடது பக்கம் நடந்துபோ
தப்பில்லாமல் நடப்பதால்
தடைகள் வாய்ப்பதில்லையே”

           என்னும் பாடலில் குழந்தைகள் பொது இடங்களில் பின்பற்ற வேண்டிய ஒழுக்க விதிகளை எப்படியெல்லாம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று கவிஞர் பெருஞ்சித்திரனார் அறிவுரையாகக் கூறுவது தனிச்சிறப்பாள் அமைந்துள்ளது.

வாழ்வியல் நெறிகள்

              தற்கால குழந்தை இலக்கியத்தில் காணப்படும் பாடுபொருள்கள் அனைத்தும் குழந்தைகள் விரும்பும், விளையாடும், கண்டு வியக்கும், உன்னதப் பொருளாகவே அமைந்துள்ளன. குழந்தைகளின் வளர்நிலைக்கு ஏற்ப உள்ளத்தின் பக்குவம் உணரவும், பயன்படுத்தவும், ஒழுக்கம், அன்பு, வீரம், ஈகை, இரக்கம் போன்றவைகளை உரமாகக் கொண்டு இலக்கியங்கள் உருபெற்று வருகின்றன.

             படிப்பின் அவசியத்தைக் கவிஞர் தமிழ்ஒளி இன்றியமையாமையக் குழந்தைகளுக்கு உணர்த்துவதாக உள்ளது.

“பாடம் மறியா ஒரு பையன்
பள்ளி செல்லா ஒரு பையன்
மூடன் ஆனான் முன்னாலே
மூட்டை சுமந்தான் பின்னாலே’

        உரிய வயதில் கற்க வேண்டிய கல்வியைக் கற்கவில்லையானால் வருங்காலத்தில் எத்தகைய இன்னல்களும், இடர்பாடுகளையும் எதிர் கொள்ள வேண்டிய வரும் என்hதைக் கவிஞர்கள் எடுத்துக் கூறி வந்துள்ளனர்.

“அன்பான நெஞ்சம் அழகிய தோட்டம்
அன்பான எண்ணமே அதில் மரக்கூட்டம்
அன்பான வார்த்தையே அதன் பூவும் காயும்
அன்பான செய்கையே அருங்கனியாகும்”

             அன்பு என்ற பண்பு குழந்தைகளின் உள்ளங்களைப் பண்படுத்தும் அழகிய தோட்டமாகவும், அதில் விளையும் காய்கனிகள் நல்லொழுக்கங்களாகவும் அமைந்து கவிஞரின் கருத்திற்கு வலு சேர்ப்பதாக அமைந்துள்ளன.

             பிறருக்கு உதவுதல், பகிர்ந்துண்ணல், கூடி வாழ்தல், சுறுசுறுப்பாய் இருத்தல், உழைத்தல், சான்றோரைப் போற்றுதல், நல்ல நூல்களைப் படித்தல், பள்ளிக்கு ஒழுங்காகச் செல்லுதல் ஆகியன கவிஞர்கள் வலியுறுத்தும் வருங்கால செல்நெறிகளாகும்.

              வளரும் குழந்தைகளுக்கு மொழி, நாடு, இனம் குறித்த உணர்வு இளமையிலேயே வளர வேண்டும். தமிழ்த் திருநாட்டைப் பெற்ற தாயென்று போற்றி வணங்க வேண்டும் எனும் கருத்தை மிகச்சுருக்கமாக எளிய மொழியில் புரியும் வண்ணம் அமைந்துள்ளது.

சொல்லில் உயர்வு தமிழ்ச் சொல்லே – அதைத்
தொழுவது படித்திடடி பாப்பா”.

என மொழியின் சிறப்பைக் குழந்தைகளுக்கு பாரதியர் உணர்த்துகிறார்.

             ஒழுக்க நெறிகளைப் புகட்டல் குழந்தைப் பாடல்களின் சீரிய கொள்கையில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறத. மனிதனின் மனமே அனைத்து விளைவுகளுக்கும் அடிப்படை மனம் பண்பட்டதாக விளங்கினால் மனிதன் தன் வாழ்க்கையில் மாறாது வாழமுடியும். எனவே குழந்தைகளின் நெஞ்சத்தினைச் செம்மைப்படுத்தும் பல ஒழுக்க நெறிகளை நாம் படைப்புகளில் விதைக்க வேண்டும்.

           குழந்தைகள் வளரும் பருவங்களில் நல்ல சொற்களைப் பேச வேண்டும். உண்மை பேச வேண்டும். இனிமையாகப் பேச வேண்டும். பயனற்ற சொற்களைப் பேசிக் காலத்தை வீணே கழித்தல் சமுதாயத்திற்கு எந்தவிதப் பயனும் தராது என்பதையெல்லாம் நாம் குழந்தைகளுக்கு அறிவுறுத்த வேண்டும்.

           சமுதாயத்தில் வாழும் மக்கள் தங்களுக்குள் ஒற்றுமையை வளர்த்துக் கொள்ளவும். தம்மிடையே மகிழ்லைப் பரிமாறிக் கொள்ளவும் உருவாக்கப்பட்டவைதாம் விழாக்கள். சித்திரை நாள், குடியரசு நாள் போன்றவை இவ்விழாக்களின் முலதான சமுதாயப்; பண்பாட்டு அவினையும் நோக்கங்களையும், பயன்பாடுகளையும் விளக்கி, மரபுவழிப் பழக்க வழக்கங்கள், நம்பிக்கைப் முதலான சமுதாயப் பண்பாடு அறினையும் குழந்தைளுக்கு வழங்க வேண்டும்.

           கதையை பாடுபொருளாகப் கொண்டு பாடப் பெறும் கதைப்பாடல்கள் குழந்தைப் பாடல்களில் சுவையும், விறுவிறுப்பும் கொண்டவை. அத்தகுக் கதைப் பாடல்கள் பல்வேறு போதனைகள் இடம் கொடுத்துக் குழந்தைகளுக்கு வழி காட்டுவனவாக அமைந்துள்ளன.

“பெருமை பேசித் திரிந்திடுவோர்
அது சரியில்லை
பின்னால் சிறுமையடையக் கூடும்
அது பெருந்தொல்லை”

            என்னும் பாடலில் பெருமை பேசித் திரிபவர்கள் பின்னாளில் சிறுமையடையக் கூடும் என்ற நீதியை குழந்தைகளுக்கு அறிவுறுத்துகிறது.

          ஆன்றோர்களும், சான்றோர்களும் வாழ்ந்த இந்த நாடு அமிழ்தினும் இனியதாகும். எதிர்கால சமுதாயத்தை உருவாக்குபவர்கள் குழந்தைகள். நாளைய தலைமுறைகளான இன்றைய குழந்தைகளை நல்லவர்களாகவும், வல்லவர்களாகவும் வளர – வாழ வழிவகுக்கும் வகையில் நாம் பாதையமைக்க வேண்டும்.

“எந்தக் குழந்தையும்
நல்லக் குழந்தைதான்
மண்ணில் பிறக்கையிலே”

என்ற கவிஞரின் கூற்றை எதிர்கால நலன் கருதி தொய்வின்றி மீட்டெடுப்போம்.

——

உங்கள் நண்பர்களுடன் பகிருங்கள்.....